De negen misstappen van Ten Have

Een kritische evaluatie leert dat Steven ten Have negen belangrijke misstappen heeft begaan als voorzitter van de Raad van Commissarissen van Ajax. Onderschatting van Cruijff, manipulatie, stiekeme acties en hooghartig voorzitterschap hebben ertoe geleid dat de onrust binnen en buiten de club is toegenomen en de uitwerking van het plan-Cruijff sterk onder druk is komen te staan. De conclusie is onvermijdelijk dat Ten Have heeft gefaald.

Steven ten Have wekte bij zijn entree een positieve indruk. Een bedrijfsstrateeg die alles weet van verandermanagement. Een betrekkelijk jonge, capabele man van een ongeschonden blazoen, zoals verslaggever Ragna Niemeijer op NOS radio zei. Hij kon niet bogen op een verleden als Ajax-voetballer, maar liet blijken zijn plaats te kennen. Hij durfde zich geen Ajacied te noemen, zo zei hij in reactie op de goedkeuring die de Ledenraad aan de voordracht van de nieuwe Raad van Commissarissen had gegeven (6 juni 2011). Die titel moet ik nog verdienen. Ik ben wel met hart en ziel supporter van Ajax. Maar mensen van Ajax die al zestig jaar lid zijn van Ajax en ook grote verdiensten hebben voor de club, zijn de chte Ajacieden.

In de Buitengewone Algemene Vergadering van Aandeelhouders (25 juli 2011) werd de benoeming van de nieuwe RvC officieel gemaakt. Na afloop verteldeTen Have welke zaken voor de RvC in de komende periode het belangrijkst waren. Hij noemde natuurlijk het plan-Cruijff, dat verder uitgewerkt moet worden. In dat door de Ledenraad omarmde plan wordt de individuele ontwikkeling van spelers centraal gesteld. De organisatiestructuur, de manier van coachen en de trainingsmethoden moesten daarop worden afgestemd. Het legde belangrijke verantwoordelijkheden bij het zogeheten technisch hart van de organisatie, waar geen plaats meer zou zijn voor een technisch directeur. De commissarissen zetten een belangrijke stap in de uitwerking van het plan-Cruijff door Wim Jonk en Dennis Bergkamp aan te stellen. Met Frank de Boer gingen zij het technisch hart vormen. De drie zorgden ervoor dat voormalige topvoetballers gingen helpen bij de uitvoering van het nieuwe technische beleid.

Ten Have wilde een directieteam aanstellen dat staat als een huis. Na de roerige tijd die sinds Johan Cruijffs Oproep aan alle Ajaciedenwas ontstaan, was er behoefte aan rust en stabiliteit. Vandaar ook dat Ten Have na zijn installatie zei: Alles wat tegen de reputatie van de club ingaat moet tegengegaan worden. De reputatie van Ajax gaat voor alles. Aangenomen mag worden dat het zijn bedoeling was om een algemeen directeur aan te stellen die in het verlengde van het plan-Cruijff ging werken. Harde bewijzen dat hierover afspraken zijn gemaakt ontbreken, maar het feit dat Cruijff steeds het voortouw heeft gehad in het benaderen van kandidaten voor die functie wijst wel in die richting. Het is duidelijk dat Ten Have, bezien vanuit de opdracht om bij Ajax stabiliteit te brengen en het plan-Cruijff verder uit te werken, een aantal misstappen heeft begaan:

1. Te weinig respectvol met Cruijff omgegaan

Cruijff droeg Tscheu La Ling voor als kandidaat voor de functie van algemeen directeur, maar die werd door de overige commissarissen afgewezen. Deze commissarissen meenden voor de afwijzing goede redenen te hebben, maar blijkens uitlatingen van Cruijff is het niet gelukt hem daarvan te overtuigen. Er zijn volgens Cruijff geen duidelijke argumenten voor de afwijzing aangedragen (zie ook misstap 6). Als iemand aantoonbaar ongeschikt is voor een bepaalde functie moet het niet moeilijk zijn een nuchter denkend persoon daarvan te overtuigen. Naar verluidt was Cruijff toegezegd dat hij op technisch gebied een doorslaggevende stem binnen de RvC zou hebben, wat gezien Cruijffs iconische positieniet verbaast. Nadat hij als verantwoordelijke voor het aftreden van de vorige RvC was aangewezen en ermee had ingestemd zitting te nemen in de nieuwe RvC, was rondom hem een team gebouwd dat hem als voortrekker van het nieuwe technische beleid kon faciliteren. Dat beweert althans Keje Molenaar, die in de benoemingscommissie zitting had. Aangenomen mag worden dat de andere commissarissen die rol erkenden, aangezien Cruijff dus degene was die kandidaten voor de functie van algemeen directeur mocht aandragen.

Gezien de bijzondere positie van Cruijff rustte op Ten Have, als voorzitter van de RvC, de plicht om Cruijff ervan te overtuigen dat Ling een ongeschikte kandidaat was. Het belang daarvan moet Ten Have hebben onderschat. In plaats van het aandragen van overtuigende argumenten koos Ten Have ervoor de onenigheid te laten voortbestaan (agree to disagree) en op een volgende kandidaat aan te sturen. Daarmee was bij Cruijff het kwaad bloed gezet, zelfs nog voordat de RvC was genstalleerd.

2. Onderhandeld met Van Gaal achter de rug van medecommissaris Cruijff om

In de weken voorafgaand aan de voorgenomen benoeming op 16 november hebben de gesprekken met Louis van Gaal plaatsgevonden. Tegen de claim dat Cruijff willens en wetens door de overige commissarissen is gepasseerd, valt feitelijk niets in te brengen. Commissaris Paul Rmer gaf tegenover Pauw & Witteman toe dat Cruijff bewust buiten het regelen van de benoeming is gelaten. Commissaris Marjan Olfers bevestigde de gang van zaken nog eens in Nieuwsuur. Met het in afwezigheid van Cruijff genomen besluit zetten de commissarissen de verhoudingen tussen de vernieuwende en behoudende krachten binnen Ajax op scherp. De scheuring binnen Ajax verdiepte zich, iets wat Ten Have had kunnen en ook moeten voorzien. Het argument dat het gevaar bestond dat de benoeming van Van Gaal via Cruijff vroegtijdig in de media zou zijn terechtgekomen, gaat er te makkelijk vanuit dat Cruijff een gewillige bron voor De Telegraaf zou zijn geweest. Daarnaast ging Ten Have te makkelijk voorbij aan de mogelijk negatieve consequenties van de benoeming voor het plan-Cruijff. Cruijff zelf bracht onder de aandacht dat tussen Van Gaal en het technisch hart, de dragers van het plan-Cruijff, geen enkel gesprek had plaatsgevonden. Dit hoeft op zichzelf niet te betekenen dat Van Gaal zich niet naar de principes van het plan zou willen schikken, maar het is wel een aanwijzing in die richting (zie ook misstap 8). Ten Have zei in een toelichting op het benoemingsbesluit dat Van Gaal met name de voetbaltechnische zaken gaat leiden. Van Gaal staat erom bekend vanuit het collectief te denken en kan mede verantwoordelijk worden gehouden voor de situatie waarin de jeugdopleiding is komen te verkeren. Van Gaal was niet alleen hoofdtrainer bij Ajax (1991-97), maar ook technisch directeur (2004). In die hoedanigheid stelde hij een technisch plan op dat volgens kenners haaks staat op de uitgangspunten van het plan-Cruijff.

3. Voorbijgegaan aan de wens van Van Gaal om zijn aanstelling eerst aan Cruijff voor te leggen

Om niet opgehelderde redenen meende Ten Have dat de benoeming van Van Gaal snel moest worden geregeld. Hoewel hij pas per 1 juli 2012 in dienst zou treden. De snelheid waarmee Ten Have Van Gaal wilde benoemen, is ten koste gegaan van de procedurele zorgvuldigheid. De voorzieningenrechter in Haarlem verbaasde zich hierover. Uit niets bleek dat zodanige spoed geboden was om de bijeenkomst (waarin het benoemingsbesluit werd genomen, EvR) op zon korte termijn te laten plaatsvinden dat de in het reglement bepaalde termijn van zes werkdagen niet in acht genomen kon worden. Ook met de kandidaat Van Gaal is onzorgvuldig omgesprongen. Toen Van Gaal werd benaderd door Ten Have stelde hij de absolute voorwaarde dat er geen publiciteit rond zijn benoeming zou komen () dat hij eerst met de vier commissarissen op n lijn wilde komen om vervolgens zijn kandidatuur aan Cruijff voor te leggen, aldus de pleitnotitie van de advocaat van de RvC. Die laatste stap is nooit genomen doordat de RvC Cruijff niet inlichtte, maar direct een persbericht over de voorgenomen benoeming naar buiten bracht. Als gevolg van deze handelwijze is de conflictsituatie binnen en rondom Ajax verergerd en zijn omstandigheden ontstaan waaronder het voor de beoogde algemeen directeur een stuk moeilijker is geworden om naar ieders tevredenheid te functioneren. Getuige de absolute voorwaarde die Van Gaal had gesteld, had hij anders dan Ten Have deze bui al zien hangen.

4. Geprobeerd om de directie van De Telegraaf de wekelijkse column van Cruijff te laten beindigen

Op verzoek van de vier overige leden van de RvC vond over deze en andere onderwerpen een gesprek plaats (23 oktober 2011), buiten medeweten van Cruijff. Dit gebeurde juist in een periode waarin voetbaljournalisten zich erover beklaagden dat Cruijff sinds zijn benoeming tot commissaris alleen nog maar saaie stukjes schreef. Herhaaldelijk vroeg Cruijff om de brief die De Telegraaf ter bevestiging van de inhoud van het gesprek aan de RvC had gestuurd, maar Ten Have gaf hem die niet. Molenaar, die zich als lid van de verzoeningscommissie met deze kwestie bezighield, heeft dit verhaal desgevraagd uit de doeken gedaan. Later heeft Cruijffs advocaat het in het kort geding bevestigd (punt 15 uit de pleitnotitie). Het spreekt vanzelf dat de relatie tussen de overige commissarissen en Cruijff door de stiekeme actie verder verslechterde. De onrust binnen de RvC is vergroot, wat het werken aan stabiliteit in de organisatie bemoeilijkte.

5. Een voorbarige verklaring geregeld namens de Ondernemingsraad ter legitimering van het benoemingsbesluit

Bij de bekendmaking op 16 november 2011 van de voorgenomen benoeming van Danny Blind, Martin Sturkenboom en Van Gaal zei Ten Have dat belanghebbenden (stakeholders) op een snel benoemingsbesluit van de RvC hadden aangedrongen. De Ondernemingsraad heeft een noodkreet geuit, daar reageren wij op. Zoals ook andere stakeholders, sponsors en dergelijke, iets zeggen daarover. En het kan zo niet langer, er moet nu iets gebeuren, zei hij in de studio van NOS Sport. Naar later is gebleken, bestaat onder het personeel van Ajax geen steun voor deze brandbrief, die n dag voor het benoemingsbesluit was verzonden. Het personeel was nooit geraadpleegd over de situatie op de werkvloer en was ook niet genformeerd over de brief. Die blijkt op verzoek van Ten Have te zijn opgesteld. Het komt voor dat ondernemingsraden door bestuurders onder druk worden gezet, maar dan gaat het bijvoorbeeld om het uitbrengen van een positief advies. Het gaat hier om een brandbrief, dus een oproep van werknemers aan leidinggevenden van het bedrijf. Wat derhalve feitelijk is gebeurd, is dat een bestuurder werknemers ertoe heeft bewogen hemzelf tot actie aan te sporen. Ongeacht de vraag of hiervoor brede steun onder het personeel bestaat. Dit laat zich omschrijven als stuwing in een bepaalde, door de betrokkene eigenlijk niet gewenste richting, oftewel manipulatie (Van Dale); de voorzitter van de Ondernemingsraad, die de brief had opgesteld, schijnt zich misbruikt te voelen.

Met het (overhaast) regelen van de brandbrief heeft Ten Have een conflict tussen tenminste een gedeelte van het personeel en de Ondernemingsraad veroorzaakt. Het gevoel te zijn misbruikt bestaat mogelijk ook onder de sponsors en aandeelhouders van Ajax. Hoofdsponsor AEGON heeft verklaard de ontwikkelingen bij Ajax op afstand te volgen. De grote aandeelhouders Delta Lloyd (9%) en Adri Strating (9%) hebben zich achter de Ledenraad geschaard, daarmee zijn besluit steunend om als grootaandeelhouder (73%) het vertrouwen in de RvC op te zeggen. Dat beweert althans Molenaar.

6. De afwijzing van Ling tegenover belanghebbenden verdedigd met een niet aangetoond verband met omkopingspraktijken

Aangenomen mag worden dat Ten Have, ter verdediging van zijn afwijzing van Ling, hem in bijeenkomsten met de Ajax supportersvereniging (17 november 2011) en de Ledenraad (20 november) in verband heeft gebracht met omkoping tijdens zijn werkzaamheden in Slowakije. Daar geeft hij leiding aan de voetbalclub AS Trenn. In reactie hierop heeft Ling een kort geding aangespannen wegens laster. Zijn advocaat beschikt inmiddels over acht getuigenverklaringen die uitspraken van Ten Have over omkoping bevestigen. Ten Have en medecommissaris Rmer zouden tegenover de supporters hebben gezegd dat omkoping in de Slowaakse competitie ten grondslag aan de afwijzing van Ling ligt, maar dat ze omkoping door hem niet kunnen bewijzen. In de Ledenraadsvergadering zou Ten Have hebben gezegd dat Ling een oud-directeur van Ajax geld had geboden om een aanvaller van AS Trenn over te nemen.

Ook al zou Ten Have zich op 28 december succesvol verdedigen, dan nog heeft Ten Have een misstap begaan door vermoedelijke omkoping als argument in te brengen. Allereerst simpelweg omdat hij niet over bewijzen beschikte en ten tweede omdat hij als bestuurder de inschatting had moeten maken dat het inzetten van dit argument tot verwijten van Ling en een gerechtelijke procedure kon leiden. En dat zon procedure de onrust in en rondom Ajax zou vergroten.

7. De opschudding naar aanleiding van de uitlating van Edgar Davids over racisme vergroot in plaats van verkleind

Davids deed zijn uitspraak over racistisch taalgebruik binnen de RvC voor de televisiecameras van de NOS. Davids wilde daarna niet verder ingaan op de kwestie, die vriend en vijand verraste. Cruijff zou tijdens een bijeenkomst in augustus 2011 tegen Davids hebben gezegd dat deze alleen maar in de raad zit omdat hij zwart is. De uitspraak werd in Studio Voetbal wereldkundig gemaakt en door Ten Have in die uitzending bevestigd. Edgar kwam net uit een vergadering waarin hij weer getergd en gentimideerd was tot op het bot. Op een zeer onfatsoenlijke manier. () Ik kan je zeggen: wat Edgar zegt, dat is de waarheid. Die uitspraak die naar voren is gehaald, is helaas waar. De kwestie kreeg daarna zon omvang dat niet alleen Cruijff, maar ook Davids zich gedwongen voelde de zaak af te zwakken.

In hoeverre Ten Have de opschudding met zijn telefonische interventie in het televisieprogramma heeft vergroot, hangt af van wie de NOS haar scoop bezorgde. Als er niet bewust is gelekt vanuit de RvC, dan valt Ten Haves optreden te verdedigen in zoverre dat daarmee de in de studio geopperde mogelijkheid van karaktermoord door Davids op Cruijff kon worden tegengesproken. Tegelijkertijd nam Ten Have echter van de gelegenheid gebruik om het verwijt aan Cruijff omtrent zijn gedrag kracht bij te zetten. Ook kan worden vastgesteld dat Ten Have heeft nagelaten om direct na de uitspraak van Davids de-escalerend op te treden.

8. Afstand genomen van het plan-Cruijff om in de rechtszaal het besluit tot benoeming van Blind en Van Gaal te verdedigen

Werd aanvankelijk tenminste nog gesuggereerd dat Van Gaal in overeenstemming met het plan-Cruijff zou gaan werken, in het kort geding dat Cruijff en de jeugdtrainers aanspanden (7 december 2011) liet Ten Have deze lijn nagenoeg los. Volgens een aanwezige verslaggever van NRC Handelsblad kraakte de gedaagde partij de grondslag van het plan, dat onvoldragen en niet goedgekeurd zou zijn. Ook maakten de advocaten van Ten Have c.s. indirect duidelijk dat Van Gaal de vrijheid krijgt om van het nieuwe technisch beleid af te wijken: zij wezen erop dat in de arbeidsovereenkomsten van de trainers de bepaling staat dat ook terzake een wijziging in aard van werkzaamheden werknemers zich hiernaar moeten voegen.

Theoretisch bestaat de mogelijkheid dat Ten Have het plan-Cruijff nog wel degelijk op een goede manier ten uitvoer wil brengen, zoals hij en zijn medecommissarissen zich ten doel hadden gesteld. Door het plan af te zwakken en de positie van een deel van het technisch hart (Jonk, Bergkamp) aan te vallen, heeft hij echter wel sterke signalen afgegeven dat het nieuwe technische beleid voor hem geen prioriteit meer heeft. Overigens gaf Sturkenboom op de aandeelhoudersvergadering van 12 december 2011 (zie onder) eenzelfde signaal af door over twee gele kaarten aan Jonk te spreken en een overeenkomst tussen Jonk en een medewerker ongedaan te maken.

9. De vraag van de vereniging en andere aandeelhouders om op te stappen niet serieus genomen

Na de voorgenomen benoeming van Blind, Sturkenboom en Van Gaal boog de Ledenraad zich op 28 november 2011 over het functioneren van de RvC en kwam deze tot de conclusie dat het vertrouwen in de Raad van Commissarissen moest worden opgezegd. De Ledenraad verzocht de RvC uit eigen beweging terug te treden. Rob Been jr., voorzitter van de Ledenraad, had Ten Have het verzoek telefonisch overgebracht en deelde mee dat deze die boodschap sportief had opgevat. Ten Have laadde in de periode erna echter de verdenking op zich het verzoek van de Ledenraad niet werkelijk serieus te nemen. Ten Have reageerde eerst met de vraag om een schriftelijke toelichting op het verzoek. Vervolgens liet de RvC weten dat het verzoek om aftreden niet op de agenda van de Algemene Vergadering van Aandeelhouders (12 december) kon komen, omdat de termijn om nog nieuwe punten aan de agenda toe te voegen zou zijn verstreken. Ten Have koos hiermee voor een formelere opstelling dan nodig was. De voorzieningenrechter stelde immers op 7 december voor om de aandeelhouders zich informeel te laten uitspreken over het conflict tussen Cruijff en de overige RvC-leden een verzoek dat van de zijde van Ten Have werd afgewezen.

Ook al ging dat tegen de wens van Ten Have in, het verzoek van de Ledenraad om op te stappen kwam in de aandeelhoudersvergadering van 12 december toch aan de orde. Ten Have gaf in reactie op vragen te kennen dat hij nog meer bedenktijd over het vriendelijkeverzoek nodig had. Hij zei een goed proces voor alle betrokkenen te willen en de komende maanden op formele wijze goede stappen te zullen zetten. De mening van de vereniging Ajax, met 73 procent van de aandelen grootaandeelhouder, werd uiteraard gerespecteerd. Al vind ik het ook wel een beetje makkelijk om te vragen of we met zn allen naar huis willen gaan. Een paar weken eerder hadden we nog glanzende rapportcijfers.

Ten Have legde het verzoek van de vereniging Ajax in feite naast zich neer. Twee weken hadden hij en de drie andere commissarissen de tijd om met een antwoord te komen, maar ze lieten dit na en lieten in het midden wanneer de RvC wl over het opstappen zou beslissen. Twee dagen na de aandeelhoudersvergadering, op 14 december 2011, besloot Ten Have c.s. tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter in beroep te gaan. Ten Have gaf daarmee het signaal af dat hij op de door hem ingeslagen weg verder wil.

Gesteld kan worden dat van het respect dat Ten Have bij zijn installatie tegenover de vereniging Ajax betuigde, weinig meer over is. Zelfs ex-penningmeester en erelid Arie van Os, die zich naar verluidt tot aan de Ledenraadsvergadering van 28 november 2011 aan de kant van Ten Have heeft opgesteld, liet zich zeer kritisch over de gang van zaken uit. Als hij in de schoenen van Ten Have en de andere commissarissen stond, dan was hij bereid om in het belang van de vereniging de eer aan zichzelf te houden. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Maar de commissarissen moeten weg.

Duidelijk is dat Ten Have Ajax gevangen houdt in een situatie die de vereniging niet wenst. De effecten hiervan op het klimaat binnen en buiten Ajax zijn negatief. Het kan zijn dat bepaalde bestuurlijke of organisatorische processen in goede banen moeten worden geleid, maar daar kan Ten Have ook als demissionair RvC-voorzitter leiding aan geven of op toezien. Een besluit om het verzoek van de Ledenraad in te willigen, dus om op te stappen, zou enige rust creren en de tijd bekorten voordat een nieuwe Raad van Commissarissen kan aantreden. Dat zou in het belang van Ajax zijn.

Een zekere hooghartigheid in zijn bestuursstijl lijkt Ten Have overigens parten te spelen. Het weigeren zich berhaupt over het verzoek tot opstappen uit te spreken, kan als zodanig worden aangemerkt. Hooghartigheid lijkt ook tot uiting te zijn gekomen in de wijze waarop hij de aandeelhoudersvergadering van 12 december voorzat. Ten Have reageerde ontwijkend op vragen over het verzoek tot aftreden en wekte daarmee bij een deel van de aanwezigen flinke ergernis. Wat bent u glad, gadverdamme, zei Peter Sertons, iemand die met tien jaar bestuurservaring als wethouder in Amsterdam toch wat gewend moet zijn. Tegenover de Amsterdamse zender AT5 zei Sertons: Dat had ik natuurlijk niet zo moeten zeggen, maar ik werd zo gerriteerd door de manier waarop Ten Have de vergadering voorzit en leidt, en vooral omgaat met hem onwelgevallige vragen. De druppel die de emmer bij mij deed overlopen was de wijze waarop hij met de voorzitter van de Ledenraad, Rob Been, zijn vragen omging. Dat was een vraag die niet prettig was voor hem, maar dan praat hij er omheen, probeert er glad om heen te draaien, probeert Rob Been af te bluffen. Nou, dat vond ik uiterst vervelend.

De negen misstappen zijn voor Ten Have geen lijst om trots op te zijn, ook niet in termen van verandermanagement, het gebied waarop hij als wetenschapper zeer deskundig is. Sturing geven aan veranderingsprocessen binnen organisaties is ingewikkeld en doet een groot beroep op de kennis en vaardigheden van leidinggevenden. Succesvol leiderschap wordt doorgaans afgemeten aan de mate waarin iemand effectief is geweest, dat wil zeggen in staat is geweest om processen zo sturen dat doelstellingen worden verwezenlijkt. Vooralsnog kan vastgesteld worden dat Ten Have hierin heeft gefaald.

Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? Het heeft er de schijn van dat emotie een te grote rol in het leiderschap van Ten Have heeft gekregen. Hij kwam in conflict met Cruijff toen het hem niet lukte Cruijff van de ongeschiktheid van Ling als algemeen directeur te overtuigen. Hij besloot de regie meer naar zich toe te trekken, voerde meerdere gesprekken met volgende kandidaat Van Basten, maar liet na Cruijff bij de vorderingen te betrekken. Toen deze op het laatste moment voor de benoeming van Van Basten werd genformeerd en een voorbehoud maakte, besloot Ten Have dat de benoeming moest worden doorgezet. Een dwingende en kritische brief aan Cruijff (16 oktober 2011) lekte uit. Ten Have zocht vervolgens zijn toevlucht in manipulatie (brief Ondernemingsraad), stiekeme acties (benoeming Van Gaal, gesprek De Telegraaf, beschadigen Ling) en mogelijk effectbejag (Davids). In deze situatie werd het besluit om Van Gaal te benoemen onzorgvuldig genomen. Intrigerend is overigens de vraag in hoeverre Ten Haves wijze van besturen bij Ajax uitzonderlijk is. Een felle aanval van econoom Arnold Heertje aan het adres van Ten Have geeft te denken.

Wat is Ten Have nu van plan? Het lijkt erop dat hij bezig is een vruchtbare samenwerking met de nieuw op te richten Bestuursraad van Ajax voor te bereiden. Deze Bestuursraad, een samenvoeging van de Ledenraad en het bestuur van de vereniging, moet in de Algemene Ledenvergadering van 22 december worden gekozen. Vier van de zes kandidaten kunnen volgens een analyse worden gerekend tot de behoudende krachten die de door Ten Have ingezette lijn willen volgen. De andere twee, Tonny Bruins Slot en Dick Schoenaker, zijn weliswaar zogenoemde Cruijffianen, maar zij vormen dus de minderheid. Zou Ten Have erin slagen een verbond met de Bestuursraad te sluiten, dan zou in zijn optiek de stabiliteit in en rondom Ajax kunnen terugkeren. En zou daarmee zijn reputatie, die ernstige schade heeft opgelopen, zijn gered. De vraag is of dit het waard is om het plan-Cruijff, bedoeld om de fameuze jeugdopleiding van Ajax in ere te herstellen, voor op te offeren.

Edwin van Rooyen, politicoloog, schreef dit stuk voor Ajax1.nl.

Download dit stuk als PDF-bestand, klik hier!lees meer